Een handige mindful yoga les

Wie van jullie herkent het volgende? Je bent dagelijks bezig met yoga practice of met  een andere sport waarbij je aandacht geeft aan het lichaam. Iets wat zorgt voor balans tussen het lichaam en de geest. Stel je voor dat het lichaam – door een blessure – tijdelijk niet in staat is om deze bezigheid te kunnen doen. Hoe zou jij hier dan mee omgaan? Nu liep ik hier zelf tegenaan en realiseerde ik me dat ik niet altijd zo bewust ben van wat mijn eigen lichaam allemaal doet en hoe dankbaar ik hiermee mag zijn. Een mooie les om hier nóg wat meer bewust van te zijn. In plaats van bewegen, legde ik mijn focus wat meer op meditaties. Benieuwd? Lees dan door…

Deze bewuste keuze was niet zo handig

Het was niet zo slim om mijn telefoon op het strand te verliezen en na een warme en ontspannende dag nog terug te moeten fietsen naar het strand! Helaas ging dit iets te snel en iets te gehaast, dit met een knoemelige fiets en bezuinigd op een reparatiebeurt. Op de terugweg – blij dat ik mijn telefoon weer had – fietste ik met mijn blik tegen de zon en té laat in de gaten dat er iets op mijn pad kwam waarvoor ik moest remmen. Daar lag ik op de grond. Een flinke valpartij met name op mijn linkerknie. Ik dacht nog… dit valt wel mee en stopte met al mijn doorzettingsvermogen en adrenaline de pijn weg en fietste nog helemaal terug naar huis. Toen ik daar aankwam, kon ik niet meer lopen en realiseerde me dat het niet goed zat.

Om het verhaal kort te houden: foto’s in het ziekenhuis lieten geen breuk zien – gelukkig! – maar vanwege een slijmbeursontsteking moest ik het wel rust geven. Hier nu schrijvend; lukt het me weer om te lopen maar helaas nog niet om uren achter elkaar te werken, te fietsen of mijn dagelijkse ashtanga yoga practice. Ik zal eerlijk vertellen dat dit niet mijn sterkste kant is: verplichte rust nemen!

Mindful inzicht

Toen ik me dit realiseerde, bedacht ik me ook meteen wat mooi om hier eens stil voor te staan. Ik stelde mezelf op een mindful manier dan ook de vraag waarom ik er op dat moment zoveel last van had? Dus welke gedachten gingen er door me heen, was er een speciale plek in mijn lichaam waar ik dit voelde en welke gevoelens gingen er door me heen? Er waren twee punten die ik opmerkte: allereerst werkte ik de week van te voren mee aan de mindfulness honours academy week aan de universiteit Leiden. Dit waren drukke, volle en lange dagen wat ervoor zorgde dat ik mijn eigen werk tijdelijk geparkeerd had. Mijn to-do-lijst voor de nieuwe week was dus flink gegroeid. Toen ik dit opmerkte, vroeg ik mezelf af hoe ik hier op een mindful manier mee om zou kunnen gaan. Voor mij betekende dit: opmerken wat er was – pijn – en onderzoeken wat ik nodig had – luisteren naar mijn lichaam: rust geven en me laten verzorgen (moeilijk!!). Verder miste ik om de fysieke aandacht aan mijn lichaam te geven: yoga! Hiermee bedoel ik mijn eigen dagelijkse practice en ook het geven van de lessen. Nu pas realiseer ik me hoe normaal en automatisch dit voor me geworden is en ik was blij om hiervoor stil te staan.

Dit mindful inzicht zorgde ervoor dat ik soms ook in een doe-modus ben. Zeker wanneer ik word afgeremd in mijn doen en laten en handig om hier dan achter te komen. Op zo’n moment ervaar ik dit als een goede les die ik voor de komende tijd weer met me mee kan nemen. Ook ik mag soms net wat minder streng tegen mezelf zijn en de touwen laten vieren.

Yoga

Yoga gaat verder dan alleen de practice en de houdingen – ofwel de asanas.  Het gaat onder andere ook over mediteren op verschillende manieren, de focus leggen op de adem – pranayama – en over hoe jij met de ander (en met jezelf) omgaat – yamas, niyamas. Het gaat over het achtvoudige yoga pad. Ik realiseerde me dat ik tijdelijk niet in staat ben om bezig te zijn met mijn ashtanga practice maar dat er meer is dan dit.

Allereerst zijn er houdingen waar ik aan kan werken. Denk hierbij aan de padangusthasana, dandasana, paschimottanasana en de navasana. Maar er is meer… het is een tijd waar ik meer aandacht geef aan de pranayama practice. Meer informatie zie dit artikel. Verder een periode om mijn focus net wat meer te verleggen naar meditaties. Naast de meditatie om controle te krijgen over de zintuigen – Pratyahara – en om de focus te leggen op een punt (zoals de adem) – Dharana – vond ik meer rust om me volledig te richten op de Dhyana.

Achtvoudige pad: Dhyana

Dhyana betekent om volledig hier in het nu te zijn. Je hebt afstand genomen van gedachten en merkt alleen maar op wat er op dat moment is. Ik vond het enorm prettig om me te focussen op een Vipassana meditatie.
Het is een ademhaling tel meditatie. Je mag gaan zitten, je ogen sluiten en alle aandacht naar de adem brengen. Blijf tijdens deze meditatie stil zitten zonder een verandering aan de houding aan te brengen. Merk dan even op hoe je de adem inademt en hoe deze ook weer naar buiten gaat. Laat het natuurlijk gaan zonder het te controleren. Langzaam mag je deze adem dan gaan tellen. Telkens een in- en uitademing. Een in- en uitademing is één. De tweede in- en uitademing is twee. Dus: adem in: één en adem uit: blijft één, adem in: twee en adem uit: blijft twee. Wanneer er gedachten opkomen, wanneer je de adem gaat controleren of wanneer je wordt afgeleid dan keer terug naar één. Wanneer het lastig is om meteen de aandacht weer terug te keren naar de adem dan merk dit met een vriendelijke manier op en ga dan terug naar de adem. Weet dat dit hoort bij het mens-zijn. Wanneer je tot negen bent gekomen dan mag je met de tweede rij van ademhalingen beginnen. Dus: adem in en adem uit: één en adem in en adem uit: twee. Wanneer je gedachten dan weer terug komen dan mag je helemaal opnieuw beginnen bij de eerste adem in het eerste rij. Het doel van deze meditatie is om tot rij nummer negen te komen dus negen x negen ademhalingen en kan uren tot dagen duren.
Je kunt je hier een tijdje op focussen of een klokje instellen voor de tijd die je hebt of de tijd die je hieraan wilt besteden.

Wat ik zelf erg bijzonder vond tijdens deze meditatie was om erachter te komen dat ik het tellen helemaal vergeten was maar heel opmerkzaam mijn in- en uitademing volgde. Dit zonder gedachten of iets anders waar ik door werd afgeleid maar mijn volledige focus op de adem. Het zorgde voor een serene zen.

Ik vond het een hele mooie ervaring en ben blij om dit mee te maken. Om terug te gaan naar het begin van dit verhaal: de blessure van mijn lichaam heeft ervoor gezorgd dat ik tijdelijk de focus heb verplaatst van fysiek actief zijn én meditaties naar meditaties. Het mooie hiervan is om te realiseren hoe dankbaar ik mag zijn met mijn mindful inzicht, de ervaring in het vinden van volledige rust in mijn geest én opmerken hoe blij ik ben dat mijn lichaam over een tijdje weer volop mee kan doen
Iets waar ik niet altijd voor stilsta…

Live in the Flow: laat je meevieren met de stroom en ben dankbaar met dat wat je allemaal tegenkomt…

Namasté

Tot slot … eerlijke vinder, heel erg bedankt voor het vinden van mijn telefoon!

(Visited 22 times, 1 visits today)