“Echt” luisteren

 

DSC05841
zitmeditatie & luisteren

Luisteren wat betekent dat eigenlijk? Je kunt luisteren naar muziek, geluiden in je omgeving en ook luisteren naar gesprekken die om je heen gaande zijn  – soms errug belangrijk of interessant! Daarnaast kun je ook luisteren naar iemand die tegen je praat of gewoon naar je eigen gedachten. Maar luister je eigenlijk  altijd of “echt” tijdens een gesprek of dwaal je soms af naar eigen gedachten en ben je niet meer aanwezig in het NU?

Wanneer ik hier zelf over nadenk dan gebeurt het weleens dat ik in een gesprek zit en me realiseer dat ik niet meer precies weet waar het overgaat. Misschien omdat ik wegdwaal naar eigen gedachten of lekker even om me heen kijk. In ieder geval ben ik dan niet aanwezig in het gesprek. Ik realiseer me dit op het moment dat er een vraag wordt gesteld: “Anne, wat vind jij hiervan……… Anne, ben je er nog bij?” en ik geen flauw idee heb waar het over gaat. Op zo’n moment voel ik me best wel een beetje schuldig omdat het lijkt alsof het me niet interesseert of dat ik het saai vind. Herkennen jullie dit? Ik denk dat het duidelijk is dat je op zo’n moment niet meer aan het luisteren bent.

Een ander voorbeeld is dat je in een gesprek zit met een onderwerp wat je eigenlijk best saai vindt. Hierdoor luister je wel, al ben je ook meteen eigen antwoorden, reacties en conclusies aan het bedenken vóór dat je überhaupt luistert naar die van de ander. Terugdenkend aan het onderwerp “echt” luisteren, dan past dit hier niet bij. Het kan zorgen voor miscommunicatie en ook voor een onprettig gevoel en onzekerheid bij de ander.

Tijdens het geven van een mindfulness groepscursus, kwamen we er met z’n allen achter dat “echt” luisteren eigenlijk best wel lastig is én dat het ook fijn kan zijn. Gedurende deze oefening is de groep verdeeld in koppels en krijgen ze een vraag. Om de beurt krijgt ieder 2 minuten de tijd om een vraag te beantwoorden en luistert de ander zonder te reageren.

Dit zorgt voor “echt” luisteren: de luisteraar is aanwezig zonder te reageren. Je komt erachter dat het heel fijn is om even te praten zonder iets terug te krijgen en juist dan gaan gesprekken vaak de diepte in. Het lijkt alsof je dan praat vanuit je hart – of je hoofd – omdat de ander je laat praten. Verder leidt het ook zelden tot miscommunicatie omdat hetgeen wat je vertelt minder vaak verkeerd wordt geïnterpreteerd.

Na deze oefening was iedereen erg enthousiast en vertelden ze dat het in het begin wel even wennen was om te praten zonder een reactie te krijgen maar dat het een hele fijne, bijzondere ervaring was op het moment dat ze eraan gewend waren. Mooi om deze oefening met jullie te delen.

Hoe ervaren jullie luisteren en “echt” luisteren? Mijn tip voor de komende tijd is om een keer bewust te luisteren naar muziek of geluiden om je heen (eventueel de zitmeditatie). Of probeer een keer met een voor jou geschikte persoon een gesprek te houden waarbij de een praat terwijl de ander alleen luistert

Geef een reactie